شرح غم تو لذت شادی به جهان دهد
وصف لب تو طعم شکر در دهان دهد
طاووس جان به جلوه درآید زخرمی
گر طوطی لبت به حدیثی زبان دهد
شمعیست چهره تو که هر شب ز نور خویش
پروانه ی عطا به مه آسمان دهد
خلقی ز پرتو تو چو پروانه سوختند
کس نیست کز حقیقت رویت نشان دهد
زلفت به جادوی ببرد هر کجا دلی است
وانگه به چشم و ابروی نامهربان دهد
جز زلف و چهره ی تو ندیدم که هیچ کس
خورشید را به ظلمت شب سایبان دهد
برچسب:
نویسنده: مریم مهدوی
تاريخ: دوشنبه
3 ارديبهشت
1397 ساعت: 15:42